Mark Otto

Zo daar ben ik weer. Is toch sneller dan de vorige keer. Nou deze weken weer een hoop gebeurt en een hoop ook niet. Het weekend van week 14 op 15 hebben we maar weer eens een tripje gemaakt. Dit keer ging de reis naar de grote gleuf!! Na 5 uur rijden door de dessert met hier en daar een dorpje dook er ineens een gigantische gleuf op. De timing was prima, want op het moment dat we aankwamen ging het zonnetje net onder, wat uitteraard mooie plaatjes opleverde. De volgende dag zijn we in de buurt een beetje rond gaan rijden en hadden we een mooi gebied gevonden. Die weg zou ons uiteindelijk naar de Colorado river sturen. Het leek ons wel mooi om de grote gleuf ook van onderen te aanschouwen. Na anderhalf uur gereden te hebben werden we aangehouden door de ranger. Die vertelde ons dat je een toegangs bewijs moet hebben om daar te mogen rijden. Was best handig geweest als ze dat aan het begin van de weg gezet hadden. Om door te mogen moesten we 15 dollar de neus betalen, helaas hadden we op dat moment niet zoveel geld bij ons, dus was er voor ons nog maar een richting die we op konden. Na dit mooie tripje zijn we de gleuf nog een keer van boven gaan bekijken en vervolgens doorgereden naar Flagstaff. Dit is in de winter een wintersport gebied. Helaas, er lag nog wel sneeuw maar iets te hoog. Maar met de auto hebben we een mooie trip door de bergen gemaakt, wat ook erg leuk was. Na wat gegeten te hebben zijn we weer terug gereden om weer lekker te vliegen. Ten minste dat dachten we!

Maandag was op zich nog een productieve dag. Ik had vlucht 16 wat de afsluiting is van de tweede module. Deze module bestond uit verschillende soorten approaches vliegen. Ik zal het hier bij houden en later nog wel een keer uitleggen wat voor approaches je precies hebt. De volgende dag zou mijn eerste navigatie vlucht zijn. Helaas toen ik aankwam bleek mijn kist in maintenance te staan. Kan een keer gebeuren. De volgende dag zou ik dan mijn eerste navigatie vlucht gaan vliegen, helaas flinke onweersbuien en veel wind stond er op het programma. Jammer, kan een keer gebeuren. Donderdag zou niet veel worden, ik was helaas niet ingedeeld! Tja kan een keer gebeuren. Vrijdag zou het dan toch eindelijk gebeuren. Na wederom weer een planning in elkaar gebrouwd te hebben was wederom het weer de grote spelbreker! Er zat niets anders op dan maar een weekend weg te plannen. Maandag was het hier namelijk Memorial day en dan wordt er niet gevlogen, wat dus een lang weekend betekende. Dus hadden we het plan geopperd om naar San Diego te gaan!

Vrijdag middag vertrokken en begin van de avond kwamen we aan in ons hotelletje. Spullen gedumd en snel wat gaan eten om vervolgens het nachtleven in te gaan! De volgende dag zijn we een beetje de stad gaan verkennen en s’middags naar het strand gegaan. Daar hebben we een bike gehuurd en zijn we rustig langs het strand gaan fietsen. S’avonds hebben we old town bezocht. Helaas was het zo druk in het bewoonde gedeelte van old town, dat we gedwongen werden om in een afgelegen pizza hut een pizza naar binnen te duwen. Na wat proppen is het gelukt om de helft erin te krijgen, had toch een goede tweede plaats (van de zes). De rest is in de doggy bag mee gegaan en afgeleverd bij een zwerver. Vervolgens hebben we wederom het nachtleven bezocht. De volgende dag hebben we de groep opgesplitst. De ene derde (Bram en Stef) naar Sea world en de mannen gingen naar het strand om een potje te surfen. Wat uiteindelijk nog best koud was en voor twee (Rick en Bas) een lichte zonnesteek heeft opgeleverd.

Deze week zijn de vooruitzichten een stuk beter. De temperatuur begint weer dragelijk te worden (40 graden) en er worden geen rare stormen voorspeld. Hopelijk ben ik eind deze week weer een aantal vluchten verder.

Aju!

Hallo,

Zoals jullie waarschijnlijk niet gemerkt hebben heb ik al 5 weken mijn site niet bijgehouden. Druk, druk, druk…. Maar het werd nu toch wel eens een keer tijd om een samenvatting te geven van de afgelopen weken. Na de Las Vegas trip weer een hoop gevlogen gelukkig. In week 9 de laatste Archer vluchten gehad en in week 10 begonnen met de Arrow. Vliegtuig lijkt op het oog redelijk hetzelfde en dat is die ook. Behalve dan dat het landinggestel ingetrokken kan worden en die meer vermogen heeft. Na 6 vluchten op de Arrow was het weer tijd voor twee checks. Hiermee sluit je tijdelijk het VFR (Visual Flight Rules) gedeelte af en ga je over op IFR (Instrument Flight Rules). Gelukkig heb ik deze checks in 1 keer gehaald en mocht ik door naar het IFR traject.

Datzelfde weekend kwam er nog bezoek langs. Fieke mocht met mijn oom (Lodewijk) mee vliegen naar Los Angelos en is vanaf daar naar Phoenix gevlogen. Uitteraard waren dit echt super dagen. Nu heeft ze kunnen zien waar ik de afgelopen 3 maanden heb uitgehangen en waar ik het precies over heb. Vanaf Phoenix zijn we met de auto weer naar LA  gegaan zodat we ook wat van de omgeving konden zien, woestijn, bergen, sneeuw en cactussen. Ja echt sneeuw, alleen jammer genoeg hoog op een topje van een berg. Aangekomen in LA zijn we, per ongeluk, direct doorgereden naar Hollywood boulevard. Vervolgens door naar Beverly Hills, Bel Air en Santa Monica. Daar hebben we Lodewijk weer ontmoet en hebben een uitteraard een chique restaurant uitgezocht want Lodewijk betaalde. Het was Lodewijks geld zeker waard, echt een heerlijk pasta naar binnen gewerkt. Fieke vond het wat minder lekker die had namelijk een gedeelte van haar pizza op de grond gegooit. Ook een manier om te uiten dat je toch wat anders had verwacht. Gelukkig dat de obers het niet zagen en we niet gesued werden, maar alleen de rekening hoefden te betalen. De volgende dag zijn we naar het Paul Getty museum geweest, jaja  nog cultureel geweest ook. Een paar mooie Rembrandts gezien en een mooie tuin. Vervolgens zijn we naar Venice beach gegaan. Waar veel malloten rond lopen. Skeelerend in een string, rennend met een pizza in de hand, wizards noem maar op. Helaas kwam er ook weer een einde aan en moest Fieke weer terug en ik weer naar Phoenix.   

Helaas was er ook droevig nieuws na zo’n mooie trip. Maandag 21 April kreeg ik het treurige bericht dat mijn oma overleden was. We wisten wel dat het niet zo goed ging, maar dat het zo snel afgelopen zou zijn had niemand verwacht. Gelukkig kon ik terug om bij de begrafenis te zijn en afscheid te nemen van mijn omaatje. Na een korte trip nar Nederland ging het vliegen weer door. Afgelopen week (week 13) zijn we holdings aan het vliegen en VOR’s en NDB’s aan het intercepten. Holdings dat zijn ovale patronen die je moet vliegen als je bijvoorbeeld moet wachten voordat je de airspace binnen mag om te landen. Nou zijn er allerlei verschillende manieren om holdings binnen te vliegen wat we dan oefenen en tegelijk corrigeren voor de wind. NDB’s en VOR’s zijn bakens die alle kanten een signaal uitzenden. Deze signalen vangen we op en kunnen we bepaalde radialen vliegen. Het noorden van een baken is radiaal 360, en oost is 090 ga zo mara door. Zo kunnen we radiaal 090 intercepten en weten we ongeveer waar we zitten. Om precies te weten waar we zitten gebruiken we DME (Distance Measurement Equipment) of een ander baken. Dit kunnen we uiteindelijk gebruiken om te navigeren zonder zicht. Maar goed dat ben ik nu dus aan het oefenen. Zo ik denk dat ik jullie nu wel weer even voldoende op de hoogte heb gebracht volgende week meer.  

Zo week 8 is al even voorbij, dus tijd voor een klein verslagje. Weer een aantal solo’s zitten erop. Voord deze solo’s stond met name navigeren op het programma. Vluchten van 2 a 3 uur, waarbij je rond de 50 NM van het veld gaat. Zo ben ik in deze week op een aantal nieuwe veldjes geweest, maar bij de meeste was er niet veel te beleven. Ook moest ik deze week (vrijdag 28 maart) een check afleggen. De D-32 check is een check waar ze je navigeer kunsten controleren, diversions (moet je op je route ineens ergens anders naar toe navigeren) en circuitjes. Het navigeren ging goed, diversion ook totdat ik in een gebied kwam waar een aantal dingen helaas iets te veel op elkaar leken. Kortom kleine ingreep gehad en net zoals met auto examen is dat meestal niet best. Daarnaast waren me circuitjes een beetje slordig dus ook dat ging niet heel lekker. Maar ja, na twee extra beurtjes was alles weer goed en mocht ik vrolijk weer verder met mijn volgende vluchten maar dat allemaal in de volgende week.

Na zo’n rot vlucht is het best fijn om wat afleiding te hebben. Daarom hadden we besloten om een auto te huren en met vijf man (Lude, Rick, Stef, Steven en ik mocht ook mee) naar Las Vegas te rijden. Na een tocht van 5,5 uur kwamen we aan op bestemming. Als eerste maar eens op zoek naar een hotel. Gelukkig ging dat best snel en zaten we voor een redelijk prijs in een zeer luxe hotel . Flinke keuken erin, grote flatscreen tv, jacuzzi, mooi uitzicht over de stad. ”Helaas” begon het al avond te worden en werd het tijd om de strip (de straat in Las Vegas) te verkennen. Wat is die straat lang!! Mijn voeten voelde alsof ik weer verplicht had moeten winkelen. Casino in, ander gebouw naar binnen, show bekijken daar, drankje halen daar en weer een ander casino naar binnen. Na een klein gokje gedaan te hebben werd het tijd om een club binnen te gaan. Jammer genoeg waren we zo snel vertrokken dat we vergeten waren om na te denken en om onze “nette” schoenen mee te nemen. We stonden nog geen 2 minuten in de rij en er werd ons al mede gedeeld door een “uitwipper” (belgisch voor uitsmijter) dat we met sneakers niet naar binnen kwamen. Dat was toch wel even balen, maar toen werd ons aangeboden door iemand dat hij ons wel naar een goeie club zou brengen met een limousine.Het moest toch wel iets bijzonders zijn als iemand je dat aanbiedt. En dat bleek later ook wel we werden afgezet bij een Striptent. Het was best druk in die tent, afgelaaid met mannen en tussendoor schaars geklede dames die doen alsof ze zin hebben als je begrijpt wat ik bedoel (moet het een beetje netjes houden mijn ouders en schoonouders lezen dit ook natuurlijk). Nou uiteindelijk was het zeker gezellig met elkaar, maar 1 ding weet ik zeker ik ga nooit meer een striptent naar binnen. Wat goedkoop en best wel vies!! Nou goed, de volgende dag zijn we met de auto nog een keer over the strip gereden om te kijken wat we allemaal niet gezien hadden en dat was best veel. Binnenkort zal ik wat foto’s van deze trip uploaden. Ciao! 

Zo en week 7 zit er ook weer op. Maandag mijn check gehad en gelukkig gehaald. Niet alles ging echt goed, maar gelukkig was het voldoende. Ik moest halverwege de middag vliegen en dan is het hier meestal behoorlijk hobbelig. Daardoor is het best lastig om hoogte en snelheid te houden. Dinsdag helaas niet gevlogen. Ik stond net voor de runway klaar om te vertrekken was er net een kistje na opstijgen neergestort. Dat was jammer, want mijn instructeur ging weer terug naarf Belgie en ik moest nog 1 vlucht en dan kon ik afgetekend worden voor cross country vliegen. Gelukkig heeft hij dat alsnog officieel gedaan alleen moest ik deze vlucht nog met een andere instructeur vliegen. Woensdag heb ik een solo vlucht gevlogen en donderdag waren ze zo vriendelijk om mij een dag vrij te geven omdat er geen instructeurs vrij waren.Vrijdag ben ik met mijn nieuwe instructeur (Mr. Howard) naar Pinal geweest. Dat is een vliegveld waar ontzettend veel vliegtuigen (747,737 etc.) van verschillende maatschappijen staan weg te roesten. Daarna zijn we terug gegaan en hebben we een aantal diversions geoefend. Zaterdag een solo gevlogen, eerste navigatie, ben ik ook naar Pinal geweest en naar Coollidge (ander oefen veld).

Zo dat was het op vlieg gebied, zaterdag middag en avond zijn we naar Phoenix gegaan. Tenminste naar een dorpje net erbuiten waar het stadion van de Coyotes staat. We hadden namelijk kaartjes gekocht voor de NHL ijshockey wedstrijd Coyotes tegen de Anaheim Ducks. voor het spektakel begon hebben we eerst het dorpje bekeken. Een aantal winkeltjes en restaurants en dat was het wel. Vervolgens zijn we in een restaurant gedoken en hebben daar een flinke sandwich naar binnen geduwd, met uitteraard wat friet en Heinz tomato ketchup. Na een aantal drankjes was het tijd om het stadion naar binnen te gaan. Zoals hieronder op de foto’s is te zien is het best populair. Best groot stadion, veel disco lichten, cheerleaders, camera’s en heeeeeeel veel eten. De show begon met een uitgebreide intro, het volkslied, herdenking van een omgekomen luchtmacht student vorige week hier in Arizona en een showtje van de cheerleaders. Daarna mochten de mannen op het ijs hun kunstje laten zien. Na de eerste ronde kwam de volgende show. Er konden burgers, waffles en t’shirts gewonnen worden. Helaas we vielen niet in de prijs. Vervolgens kwamen de mannen weer in het veld voor deel 2. Iedereen ging uit zijn dak toen een ijshockey speler van Coyotes een echt knok gevecht “gewonnen” had. Daardoor was hij de koning van de avond. Na wederom een pause met wat vermaak door de Hanson brothers was deel 3 aan de beurt waarin de coyotes nog wel gelijk kwamen maar uiteindlijk verloren. Het was echt onwijs gaaf om dit een keer gezien te hebben. Al is naar mijn idee de show belangrijker dan het hele ijshockey.

Zo dat was week 7. Het programma van week 8 is: Een hoop solo’s en vrijdag wederom een check! Doei!

Deze week weer lekker veel gevlogen. Veel solo vluchten en 1 dual vlucht die met name gericht was op wederom navigatie. Dit keer niet een hele lange vlucht, maar opgesplitst in 2 uurtjes. Het eerste uur heb ik genavigeerd naar Buckeye. Dit is een ongecontroleerd veldje, waar je zelf volledig de communicatie en separatie moet regelen met ander verkeer. Na dit uurtje kreeg ik een mooie kap op mijn hoofd gezet van mijn instructeur en mocht ik alleen nog naar mijn instrumenten kijken. Dit was alvast een introductie op wat later gaat komen namelijk IFR (Instrument Flight Rules) vliegen. Kortom niet meer naar buiten kijken, maar alleen nog maar naar binnen. Maar dat voor later.

Deze week stond er ook nog een check op het programma. Donderdag hard geleerd, een flinke planning (navigatie planning) gemaakt, klaar voor mijn check de volgende middag. Helaas kwam er wat “onstuimig” weer deze kant op, en precies s’middags op het moment dat ik de lucht moest kwam het rot weer binnen zetten. Hierdoor werd het erg bumpy in de lucht (werd severe turbulence voorspeld) en kwam er een behoorlijke wind met flink wat gusts. Niet prettig als je airwork moet doen waar het om gaat dat je bij je oefeningen je hoogte houdt. Daarnaast was de wind op de baan zo hard, dat je met een gust gewoon weg geblazen werd. Kortom verstandig om niet te gaan. Wel balen want nu gaat er weer een heel weekend over heen en ben je nog steeds met die check bezig. Gelukkig wel mijn oral al gehad en dat ging best goed dus dat hoef ik niet meer te doen. Nou hopen dat het maandag mooi weer is. Dit weekend lekker luieren en weer veel leren voor de check. Dit was week 6 tot week 7!! Doei!

Zo, week 5 zit er weer op, week 6 eigenlijk ook al, maar door de drukte eigenlijk niet veel tijd gehad om de verslagen bij te werken. Week 5 was de week van de solo’s en van een nieuw onderdeel namelijk navigeren. De eerste navigatie vlucht was een vlucht van 2,5 uur. Ik moest een planning maken om Phoenix heen. Hieronder heb ik een kaartje geplakt van Phoenix en omgeving en de airports erbij en, zo creatief als ik ben, de route aangegeven die ik gevlogen heb. Nou de eerste keer plannen viel vies tegen. Na 5 uur was ik klaar met de globale plannig om vervolgens nog de winden erin te verwerken. Wat je moet doen is de koersen bereken + afstanden + tijden. Flinke klus, maar zodra je aan het vliegen bent en merkt dat het klopt is dat toch best leuk.

In de South East Practice area gaan we meestal de oefeningen doen. Zoals de steep turns, stalls en dat soort praktijken. Mocht er iets fout gaan vallen we in ieder geval niet andere mensen daarmee lastig. Met mijn solo’s ben ik voornamelijk naar South east geweest en naar het vliegveld gateway. Dat is een goed veld om te oefenen omdat het daar vaker wat rustiger is dan falcon. Falcon field is het 4de drukste general aviation veld van Amerika. Kortom best druk. Soms vlieg je 2 solo’s op een dag, dus kan je tussendoor op een ander veld even wat lunchen om vervolgens weer te vertrekken.

Ook deze week weinig tijd gehad om iets te ondernemen, helaas, dus ik sluit bij deze week 5 af. 

Zo de 4e week zit er weer op en ik ben na twaalf vluchten voor het eerst solo gegaan. Deze week zijn we voornamelijk circuitjes gaan oefenen. Dan vlieg je een bepaald rondje om het veld en maak je achter elkaar touch & go’s. Bij vlucht 9 ging het niet echt lekker, maar gelukkig was vlucht tien een stuk beter. Dat was belangrijk want als ik vlucht 10 niet goed had gevlogen had ik de check (vlucht 11) niet mogen vliegen en dan had ik een extra beurtje moeten vliegen. Op zich niet erg, maar als het kan toch liever in 1 keer. Donderdag was het dan zover, mijn check. Voordat je gaat vliegen krijg je eerst een oral om de kennis te testen. Na wat vragen over de kaart, het vliegtuig en de Mass & Balance sheets mocht ik mijn kunsten met het vliegtuig showen. Voor mijn gevoel ging het niet erg lekker, maar alle landingen waren wel veilig (gelukkig). Dat is het belangrijkste bij deze check. Niet alles hoeft even soepel te lopen. Je hoeft niet de hele vlucht precies een bepaalde hoogte te vliegen of precies de juiste snelheid. Je moet er alleen wel in de buurt zitten. Na 8 landingen gemaakt te hebben kreeg ik op de grond het verlossende woord. Het was goed genoeg voor een D-11 check. Wat betekent dat ik de volgende dag (vrijdag 29 feb.) solo mag. Vrijdag, het was echt super mooi weer, niet al te veel wind stralend zonnetje precies goed voor mijn eerste solo. Na eerst 3 landingen met mijn instructeur gemaakt te hebben, kon ik mijn instructeur afzetten en volledig in mijn eentje 3 landingen maken. Best spannend voor het eerst alleen in een kist. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het spannender vond om voor het eerst alleen auto te rijden dan alleen te vliegen. Na 3 circuitjes gevlogen te hebben was het tijd om terug te gaan naar de ramp. Daar stond mijn instructeur en mijn klas en nog een aantal jongens uit andere klassen mij op te wachten om te feliciteren. Ritueel is, in ieder geval al meer dan 35 jaar, dat je niet op de grond mag komen mijn stropdas afgeknipt wordt door de instructeur en dat ze me in het water jonassuh! Dit alles is te zien op de foto’s hieronder. Wederom veel kijk plezier!

Zo, nou derde week zit er al weer op dus het wordt maar eens tijd om weer eens een vermakelijk stukje voor jullie te schrijven. Tja wat kan ik vertellen over deze week. We hebben veel gevlogen en maar weinig in de zon kunnen liggen. Het weer was deze week echt dramtisch. Heel veel wolken, regen, echt nat spul is dat en verder behoorlijk koud. Vandaag (zaterdag) begint het weer een beetje op te knappen en konden we onze zwembroek weer uit de kast halen. Helaas konden we niet de hele dag zwemmen, want er moest ook weer geleerd worden. De eerste check komt er namelijk aan (als het mee zit eind volgende week) en dan worden we aan de tand gevoeld over onze theorie kennis. Dus maar even flink aan de bak.

Het vliegen gaat tot nu toe best goed. Er is natuurlijk altijd wel wat te verbeteren maar over het algemeen lopen we redelijk op schema. Gisteren zijn we begonnen met de traffic patterns. Dat zijn circuitjes die we draaien om een vliegveld en een stuk of tien touch & go’s maken. Ik mocht gister als laatste en het begon al donker te worden. De lichten gingen aan en dat gaf toch best wel een mooi gezicht als je op de landingsbaan afkwam. Komende week blijven we ook in het circuit hangen en gaan we veel landingen maken en een engine failure after take off simuleren. Spannend!

Hieronder heb ik een aantal foto’s geplaatst van de afgelopen week. Waaronder de cockpit, onze hot tub, het vliegtuig toen die een nieuwe schoen kreeg en van de gym. Veel kijk plezier!

Tot volgende week! 

Nou USA is dus echt zoals je het ziet op de tv. Voor diegene die er nog nooit geweest zijn zal ik een kleine beschrijving geven. Wil je ergens wat eten rij dan een parkeerplaats op en je hebt de keus uit 10 verschillende soorten mac dondalds. Carls jr, Chilly’s, Burger king, mac donald, apple bee’s etc. etc. etc. etc. Het is echt niet normaal. Een fatsoenlijk gerecht staat niet op de kaart. Bakken vlees en friet in overvloed!! Cola’s worden vriendelijk bijgevuld (gratis), smaken alleen naar chloor maar goed je blijft een nederlander en accepteert de volgende cola ook.

Auto’s, nou als je hier iemand met een audi A6 ziet rijden dan denk je echt wat een poessie!! Lullig klein bakkie, die veel te zuinig rijdt, in verhouding is dat een auto voor Mvr. Halsema, ecorijders!! Een echte amerikaanse bak, maakt een hard brommend geluid stoot een flinke bak roet uit, gaat van tankstation tot tankstation. De wielen zijn groter dan de gemiddelde europese auto, een flinke laadruimte waar nooit wat in ligt en een mega uitlaat eronder. Als hier iedereen in een audi A6 zou gaan rijden zullen de ijskappen als kool gaan groeien!!

De amerikaan. Over het algemeen zijn ze best vriendelijk, groot en gemiddeld 240 pounds. Maar goed laat ik daar maar niet over beginnen ik vermoed dat dat bij iedereen wel bekend is. Voor de rest weinig te vertellen over de amerikanen.

Supermarkten zijn groot en hebben echt alles. Voorbeeld, een geweer koop je hier niet in een gun-shop maar bij de supermarkt. Mocht je zo gek zijn om te gaan fietsen in USA, dan koop je een fiets in de supermarkt. Kleren (aldi kleding) koop je in de supermarkt, schoolspullen, spelletjes, computers noem het maar op je koopt het in de supermarkt. Tevens kan je er ook wat te eten halen. Niet voor 1 persoon maar minimaal 4. Met een pindakaas pot doe je gemiddeld een half jaar. Je koopt hier niet een bakje garnalen, maar een doos. Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dat doe ik niet.

Politie. Zijn streng!! Je mag niet eens tegen een boom plassen! Kinderachtig!! Door rood, 175 dollar of naar een praat groep (serieus is echt een optie). Over de stop streep rijden, 190 dollar. Niet stoppen voor een stop bord of niet lang genoeg (3 tellen) hebben stil gestaan voor een stop bord, boete! Ben je niet vriendelijke tegen een agent, of je hebt te weinig ja meneer het spijt me gezegt of hem geen goede dag gewenst, trekt hij zijn boekenbonnen uit zijn broekzak en begint flink te schrijven (dit is dus wat een politie agent ons vertelde).

Verkiezingen, krijg ik hier echt niks van mee. Was nog beter in Nederland te volgend dan hier. Er zijn wel shops waar je allemaal stickers, t’shirts, vlaggen, kartonnen afbeeldingen e.d. kan kopen. Misschien komt het ook omdat we en geen krant hebben en geen tv dat het wat lastig te volgen is.

Appartementen zijn op zich prima. Beetje jammer dat je 5 maanden met iemand een slaap kamer moet delen, maar voor de rest ziet het er degelijk uit. Op het complex zijn een aantal zwembaden en hot tubs, lekker voor s’avonds! Daarnaast is er ook een fitness zaal met squash zalen waar ze racketball spelen. Met een soort van squash racket en een grote zachtere bal lekker tegen een muur rossen. Leuk om te weten ik sta 2-0 in games voor tegen Rick. Hij uitgeteld ik klaar voor de volgende pot.

Tja en volgende week weer vliegen!!